இலக்கியம் என்பது கனவை , கற்பனையை அடித்தளமாகக் கொண்டு செயல்படும் அறிவுத்துறை . சற்று கூடக்குறைய தராசுமுள் அறிவுக்கும் , கற்பனைக்கும் இடையில் ஊசலாடுவதே இலக்கியத்தை புதிதாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் சுதந்திரமான துறையாகவும் வைத்துள்ளது . மலருக்கென்று இயற்கை அளித்த அளவுகளும் , இதழ்களின் எண்ணிக்கையும் இருந்தாலும் கூட ஏதோ ஒரு கணத்தின் உந்துதலும் விழைவுமே பூத்தலாக ஆகிறது . நாம் விதவிதமாக கதை சொல்லி பார்த்தோம் . பார்க்கிறோம் . கூத்து , செய்யுள் , பாடல்கள் , நாடகங்கள் , காப்பியங்கள் , பெருங்காப்பியங்கள் , தனிப்பாடல்வரிசைகள் , வசன கவிதைகள் , புது கவிதை , சிறுகதை , நாவல் என்று வடிவங்கள் எத்தனை . நாவல் மூலம் நாம் ஆதி வடிவமான கதை சொல்லலை எழுதி பார்க்கிறோம் . அதனுடன் தத்துவம் போன்ற அறிவுத்துறைகள் இணைகின்றன . அல்லது அறிவு வந்து கதை சொல்லலுடன் தன்னிச்சையாக இணைந்து கொள்கிறது . நாவலில் கதை சொல்லத் தான் எத்தனித்தோம் . எங்கிருந்தோ காற்று வந்து பூக்கவைத்துவிட்டது . தத்துவம் , அறிவு என்ற கவசத்தை இலக்கியம் நேரடியாக பயன்படுத்தாமல் ...