கமலதேவி

    2021 ஜூன் 12 சொல்வனம் இணைய இதழில் வெளியான  சிறுகதை.                                                               எஞ்சும்சூடு                              தலைக்கு மேல் வெயில் காய்ந்து கொண்டிருக்க நெல்லம்பயிர்களின் ஊடாக கால்களை ஊன்றி, தண்ணீரில் நின்றுகுனிந்து களைகளை பறித்து என் வரியில் வீசிக்கொண்டிருந்தேன். சேலைக்கு மேல் அணிந்திருந்த முழுக்கைசட்டை கைப்பித்தானில்லாமல் மடித்து விடவிட அவிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. பக்கத்துவீட்டு ஆனந்தன் அண்ணனுடையது. தயங்கித்தயங்கி கேட்டு வாங்கியது.  வெயில் ஏற ஏற தண்ணீரின் ஆவிஅடித்து எழுந்தது. இந்த மலையடிவாரத்தில் வயல்களில் வேலைசெய்து வருஷங்களாகிறது . தர்மன் வயிற்றில் இருக்கும் போது ஒருவருஷம் போல ஊருக்குவந்து இருக்கப்பட்ட நாட்கள் அவை. அப்பா அம்மாவிடம் உலையறையின் கடைசிதங்கம் இருந்த இடத்தை சைகையில் காட்டி எடுத்து, த...

      2020 நவம்பர் 1 பதாகை இணைய இதழில் வெளியான  சிறுகதை.                                                                      கடல் அப்பொழுதுதான்  நேர்க்காணல் முடிந்திருந்தது. பணிநியமன ஆணையை பெற்றுக்கொண்ட நித்யா திருச்சி சையதுமிர்சா அரசினர் பள்ளி மைதான மரநிழலில் நின்றாள்.மறுபடி மறுபடி கோட்டைப்பட்டினம் அரசினர் ஆண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளி புதுக்கோட்டை என்பதையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.இப்படி ஒரு ஊர் இருக்கா? கோட்டை இருக்குமோ? பட்டினம், பாக்கம் என்ற சொல் கடற்கரை நகரை குறிக்கும் என்று தேர்வுக்கு படித்தது நினைவில் எழுந்தது.கடற்கரை ஊரா என்று மனதிற்குள் தூக்கி வாரிப்போட்டது.அந்த நேரத்திலும் பொன்னியின் செல்வனின் கோடியக்கரை மனதில் வந்து தொலைத்தது.இன்னும் ஒரு மதிப்பெண் எடுத்திருந்தால் திருச்சிக்குள் எங்காவது நுழைந்திருக்கலாம். லலிதா எரிச்சலாக முகத்தை சுருக்கியபடி வந்து அருகில் நின்றாள். “நித்யா…எனக்கு அத்த...

  2020 ஜூன் 1 பதாகை இதழில் வெளியான சிறுகதை.                                                                       அலைவு நிலாவெளிச்சத்தில் மாரியம்மன் கோவிலின் பெரிய வேப்பமரத்தை கண்டதும் கண்களை கசக்கிக்கொண்டு கண்ணன் எழுந்து நின்றான்.முந்தின நிறுத்தத்தில் இறங்கியிருக்க வேண்டும். வலதுபுறம் சென்ற வயல்பாதையில் நடந்தான்.இன்னும் மேற்கே நடக்க வேண்டும்.வியர்வையில் கசகசத்த முரட்டுசட்டைக்குள் காற்று புகுந்து எளிதாக்கியது.வரிசையாக நுணா, புங்கை,பனை,ஈச்சம் மரங்கள்.மேட்டுக்காடு. சற்று தொலைவில் களத்தில் மின்விளக்கின் ஔி தெரிந்தது.  வெளிச்சம் அருகில் வரவர அவன் கால்கள் தயங்கின.எதிரே காற்றுபுகுந்த சோளக்காடு பேயாட்டமிட்டது.இங்கே பாதையில் படுத்துக்கொள்ளலாம் அல்லது  வந்தபாதையில் திரும்பலாம்.ஊருக்கு செல்லும் கடைசி பேருந்தாவது கிடைக்கும். ஊரில் மட்டும் என்ன இருக்கிறது.வீட்டில் தங்கை குடும்பம் இருக்கிறது.ஒருநாளைக்கு சலிக்காமல...

      2019 நவம்பர் 25 சொல்வனம் இதழில் வெளியான சிறுகதை                                                                      மழைத்திரை   கண்விழிக்கும் போதே சாந்திக்கு நெஞ்சு படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது.பக்கத்துக்கட்டிலில் பையன்கள் உறங்கிக் கொண்டிருப்பது மங்கிய வெளிச்சத்தில் தெரிந்தது.மூச்சை இழுத்துவிட்டு தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டாள்.சரியான உறக்கமில்லாத கண்களில் எரிச்சல் காந்தியது. சமையல்கட்டினுள் நுழையும் போது படபடப்பு சலிப்பாக மாறியது.அடுத்த நொடியில் எந்தக்கஷ்ட்டம் இருந்தாலும் இதை செஞ்சுதான் தீர்க்கனுமா என்று எரிச்சலானது. லைட்டரை கொப்பரைத்திண்ணையில் வீசினாள்.மூன்றுநாட்களாக நசநசத்து பெய்து அனைத்தையும் சில்லென்று மாற்றியிருந்தது மழை. காலை உணவின் பொழுது சாந்தி,“அம்மா பாவக்கா குழம்புல கடைசியா கொஞ்சூண்டு வெல்லமும் எண்ணையும் சேப்பாங்க.நானும் சேக்கறேன் ருசி வரமாட்டிக்குது,”என்றாள். சக்திக்கு ஆத்திரம...

  இன்று தீபாவளி. நேற்றிலிருந்து சத்தங்கள் அதிர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. கொஞ்சம் தள்ளி சென்றால் தலை தப்பிக்கும் என்று நினைத்தேன். தம்பியின் நண்பனின் குடும்பம் 'பெரியண்ணசாமிய பாத்துட்டு அப்பிடியே அய்யாத்து தண்ணியப் பாத்துட்டு வரலாம்' என்று அழைத்து சென்றார்கள். சற்று தள்ளியிருந்து கண்டாலும் அருகிருந்து உணர்ந்தாலும் கொல்லிமலை தரும் ஆசுவாசம் மனதை அமிழ்த்தி வைக்கக்கூடியது. 'வேறெதையும் நினைக்காது என்னுடன் இரு' என்று அது முதலில் தன் குளிர் காற்றால் தொடும். மேற்கே ஊர்எல்லையை கடந்த உடன் சில்லென்று காற்று சட்டென்று தழுவும். அப்போதே நம் அன்றாட மனதை மாற்றும் வல்லமை அதற்கு உண்டு. முன்பெல்லாம் இங்கு உயிர்வளியின் அளவு உச்சத்தில் இருக்கிறது அதனால் மூளை நல்ல உயிர்வளியை பெறுவதால் இப்படி இருக்கிறது என்று சொல்வேன். ஆனால் இந்த சில ஆண்டுகளில் உயிர்வளியின் அளவு அதிகரிக்கும் என்றால் சுறுசுறுப்பாகாமல் மனம் எப்படி அமிழ்கிறது என்று கேள்வி எழுகிறது. கொல்லிமலையின் அடியில் அய்யாற்றின் கர்ஜனையில், அதன் வேகத்தில் மனம் அமிழ்ந்து விடுகிறது. மௌனமாக அடுக்கடுக்காக எழுந்து நிற்கும் மாமலை. கடந்த இருமாதங்களின்...

                அன்னையும் அத்தனும் நன்னலந் தொலைய நலமிகச் சாய்அய் இன்னுயிர் கழியினும் உரையலவர் நமக்கு அன்னையும் அத்தனும் அல்லரோ தோழி புலவியஃ தெவனோ அன்பிலங் கடையே குறுந்தொகை : 93 பாடியவர்: அள்ளூர் நன்முல்லையார் திணை:மருதம் பரத்தையை பிரிந்து வந்த தலைவனுக்குத்  தூதாக வந்து “நீ சினவற்க. அவர் அன்புடையவர்” என்ற தோழிக்கு , “அவர் நம்மால் உபசரித்து வழிபடுவதற்கு உரியவரே அன்றி அளவளாவி மகிழ்வதற்குரியவர் அல்லர்” என்று தலைவி கூறியது. ஊடலிற்கு காரணப் பொருள் ஒன்றாக தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. இப்பாடலில் பரத்தை இல்லம் சென்ற தலைவன் காரணப்பொருள். காலம் தோறும் காரணப்பொருள்கள் மாறி மாறி ஊடல் என்ற உணர்வு நிலை அப்படியே நின்றிருக்கிறது. அத்தை கிருஷ்ணவேணி எனக்கு தூரத்து உறவு. ஒரு கோடைவிடுமுறையில்  ஊர்த்திருவிழா நடந்தது. அப்போது அத்தை, மாமா, யது மூவரும் பதினைந்து நாட்களுக்கு மேலாக தங்கியிருந்தார்கள். அத்தை கிண்டலும் கேலியுமாக மாமாவை மற்றவர்கள் முன்பு சங்கடப்படுத்தி வைப்பார்.  அவர்களின் மகன் யதுவிற்கும் எனக்கும் ஒரே வயது. ஒரு நாள் அப்பாயி அத்தியிடம் ‘புரு...

                            ஓதற்பிரிவு 😌😇 ஒரு குழந்தை பள்ளிக்கூடம் கூடம் செல்வது அந்தக்குழந்தைக்கு மிக இயல்பாக நடந்துவிடுகிறது. வீட்டில் தான் பரபரப்பு. ஒரு வாரமாகவே அவனை எப்படி பழக்குவது,அவனுடைய பை முதல் சகலபொருட்களையும் சேகரித்தல். தண்ணீர் பாட்டிலை பழக்குதல் என்று அது நீளும். அவன் இயல்பாக காலை எழுந்து பொம்மைகளுடன் விளையாடிவிட்டு, இரண்டு முறையாவது கீழே விழுந்து எழுந்து அழுதப்பின் அடுத்த விளையாட்டிற்கு தாவுவான். அவனை இழுத்து குளிக்க வைத்து கிளம்பும் வரை அவன் கவனமெல்லாம் கையிலிருக்கு பொம்மை மீதோ, பலூன் மீதோ இருக்க வீடே போராடிக்கொண்டிருக்கும். போர்க்களத்தில் பூக்கும் பூவாக அவன் உலகத்தில் அவன் இருப்பான்.  அதையெல்லாம் கடந்து பள்ளி செல்லும் முன் கையசைக்கும் அந்த நொடி இனி இருபத்துஐந்து ஆண்டுகளாவது இப்படி கிளம்புவான் என்று தோன்றியது. முதன் முதலாக தனித்து அவன் வயது சமூகக்குழுவிடம் விடுகிறோம். இனி அவனை சமூகம் கைகளில் எடுத்துக்கொள்ளும். சமூகம் என்றால் நேரடியாக அல்ல. சமூகத்தின் வெவ்வேறு பிரதிநிதிகளான அவனின் சகர்கள். ராஜமித...

                            தாபதன் ஓவத்து அன்ன இடனுடை வரைப்பில், பாவை அன்ன குறுந் தொடி மகளிர் இழை நிலை நெகிழ்த்த மள்ளற் கண்டிகும்; கழைக் கண் நெடு வரை அருவி ஆடிக், கான யானை தந்த விறகின் கடுந் தெறல் செந் தீ வேட்டுப், புறம் தாழ் புரி சடை புலர்த்துவோனே! புறநானூறு: 251 பாடியவர்: மாரிப்பித்தியார் திணை: வாகை துறை : தாபத வாகை தாபதவாகை என்னும் துறையில் கீழ் உள்ள  பாடல்கள் இல்லற வாழ்க்கைக்குப் பின்னர் துறவறம் மேற்கொண்டு வாழும் துறவு வாழ்க்கையின் வெற்றியைக் குறிப்பனவாக உள்ளன என்று புறநானூறு துறை விளக்கத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. தவம் செய்பவரைப் பற்றிக் கூறுவது தாபதவாகை. 'நாலிரு வழக்கின் தாபத பக்கம்' என்று தொல்காப்பியம் (1021) இதனைக் குறிப்பிடுகிறது.  தாபதம் என்பதற்கு  வெப்பம்,  கனன்று எரியும் ஆசை,  காடு  என்று  பல பொருள்கள் உள்ளன.  காடு என்பது இங்கு பொருந்தும். துறவிகளின் இருப்பிடமான காடு  தாபதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தாபதநிலை என்பதற்கு கைம்மை நிலை என்றும் பொருள் கூறப்பட்டுள்ளது. துணையை...